پاییز جان، فصل زرد من! 
مبادا دلت بگیر د و از اینکه کسی نمیخواهد زود تر سر برسی... 
مبادا قهر کنی و با لجبازی بگویی نمی آیم! 
اگر تو نیایی دلتنگی هایمان، بغض هایمان را گریه هایمان را گردن چه کسی بیاندازیم؟ 
پاییز جان، پاییز هزار رنگ من! 
بیا... 
بیا که خانه از هوای دلتنگی پر است اگر نیایی این بغض گلوی شهریور را تمام میکند.