دانش آموز گرامی نامحسوس و ناملموس ردیف جلو....
سلام:
از خواندن متن زیبا ،ادبی و پر احساستان پشیمان که نشدم هیچ،بلکه بر خود بالیدم که افتخار خدمت به چنین دانش آموزان ادیب و دانشمند و اهل مطالعه ای را داشته ام .
من اگر ساعت ها هم فکر کنم توانایی نوشتن چنین متن زیبایی چون شما را نخواهم داشت. اما
تازه فهمیدم خواندن شعر و سخن از ادبیات گفتن در کلاسی که چنین ادیبانی پرمغز و ساکت در آن حضور داشته اند زیره به کرمان بردن است و خرما به بصره رساندن.
می دانستم که دریا علیرغم تمامی بزرگیش چون شما ساکت است و آرام ولی جویباران کم آبی چون من با اندک آبی که دارند گوش تمام سنگ ها و درختان و دره را از سروصدا ی خود کر می کنند....
من هم چون شما به انتظار پنجمین روز از پنجمین ماه سال که با گذشت پنج سال پس از هزار و چهارصد است مینشینم تا ثمره تلاش شما عزیزان را ببینم و شاهد موفقیت هایی باشم که اطمینان دارم وجود دارد.
سبز و سرافراز باشید و مثل همیشه:
پرواز را به خاطر بسپار که پرنده مردنی است...
با تقدیم احترام🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷