حسابستان

اما شدی بس سربلند از آزمون ها          کار شما کی هم ردیف شغل و کار است

خود سوختی تا شعله ای خاموش گردد    چون که شهامت در وجودت پایدار است

بال و پرت هر چند لای سنگ و سیمان     پرواز تو در آسمان ها برقرار است

خاموش شد آتش،دلم لبریز آتش           خاکستر غم بر دلم،دل تار تار است

تا قامتت خم شد،دلم خونبار گردید        خشکید لبخند و غمم چون رودبار است

آتش نشان ای شیر مرد روز سختی       قدر تو را داند خدا کو کردگار است

اداوی  

2/11/95